Marek Hućko

Marek Hućko urodził się 8 sierpnia 1971 roku w Barlinku. Swoją przygodę ze sportem żużlowym rozpoczął w 1987 roku, kiedy to zdobył licencję zawodnika.

W rozgrywkach drużynowych mistrzostw Polski reprezentował barwy kilku klubów: Stali Gorzów Wielkopolski (1988-1996, 2004), ŁTŻ (J.A.G Speedway) Łódź (1997, 1999-2001, 2006) oraz Startu Gniezno (1998, 2002-2003). Największy sukces w lidze osiągnął w 1992 roku, zdobywając srebrny medal drużynowych mistrzostw Polski. Ponadto był trzykrotnym medalistą Drużynowego Pucharu Polski, wywalczając dwa srebrne medale (1992, 1996) i jeden brązowy (1995).

Hućko brał również udział w prestiżowych turniejach indywidualnych. Był finalistą Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów (Coventry 1991, XIV miejsce) oraz czterokrotnym finalistą Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski, z najlepszym wynikiem na torze w Tarnowie w 1992 roku (VI miejsce). Startował także w Indywidualnych Mistrzostwach Polski (Wrocław 1995, X miejsce) oraz w rozgrywkach o "Brązowy Kask", "Srebrny Kask" i "Złoty Kask".

Jego osiągnięcia obejmują również starty w turniejach par klubowych. Był czterokrotnym finalistą Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych, zdobywając srebrne medale w Rzeszowie (1988) i Gdańsku (1989), a także dwukrotnym finalistą Mistrzostw Polski Par Klubowych. W 1996 roku zajął trzecie miejsce w Memoriale im. Edwarda Janczarza w Gorzowie Wielkopolskim.

Po zakończeniu kariery Marek Hućko pozostaje postacią znaną w środowisku żużlowym, a jego dokonania są odnotowywane w historycznych opracowaniach poświęconych tej dyscyplinie.